DłońDłoń

Z realizacji

Właściciel gra zawodowo, więc rysunek musiał znieść ciągły ruch ścięgien. Stąd gruby kontur i minimum detalu w środku: wszystko, co drobniejsze, rozjechałoby się w pierwszym roku.

Motyw przesunięty o dwa centymetry w stronę nadgarstka względem szkicu, żeby przy chwycie za gryf nie chował się pod palcami.

Zasada pracowni: ten wzór dostała jedna osoba i jedno miejsce na ciele. Drugi raz go nie tatuujemy.